سلام
ببخشید که چند روز نبودم و نتونستم مطلبی تو وبلاگم بنویسم. سرم خیلی شلوغ بود . اما مهم اینه که من الان با یه مطلب جدید برگشتم . میدونین من اکثرا مواقعی تو وبلاگم چیزی مینویسم که یه اتفاق فوق العاده تو زندگیم اتفاق بیفته ( مثلا دیدن یه فیلم خوب یا یه تجربه جدید یا دیدن یه عکس یا … ) الان هم فکر کنم یه اتفاق خوب افتاده اونم اینه که من یه فیلم خوب دیدم . اتفاق میمون دیگه که تو زندگی من افتاده اینه که من از اول تابستون یعنی از وقتی که این وبلاگ رو درست کردم دیگه از ویندوز استفاده نمیکنم و از سیستم عامل قدرتمند لینوکس ( اوبونتو ) که نماد آزادی و آزادگی در دنیای مجازی هست استفاده میکنم و از این تحول بسی خوشحالم . اگه شما هم دلتون میخواد در نهایت آسودگی خاطر در این دنیای مجازی زندگی کنین به شما پیشنهاد میکنم تو اینترنت یه تحقیق بکنین و بعد اگه خواستین به صفحه « اوبونتو نداری؟ » تو وبلاگ من مراجعه کنید. حالا بریم سر اصل مطلب :
از چند روز پیش تو تلوزیون تبلیغ یه فیلم با نام « هوش مصنوعی » که قرار بود روز جمعه پخش بشه رو نشون میداد از چند ثانیه ای که نشون داد متوجه شدم که از اون فیلمهای تخیلی – فضایی معمولیه و زیاد خوشم نیومد ولی نمیدونم چی شد موقع شروع فیلم من جلوی تلوزیون بودم ! و بعد از اینکه فهمیدم کارگردان فیلم استیون اسپیلبرگ هست جلوی تلوزیون میخکوب شدم که بفهمم موضوع از چه قراره !
هوش مصنوعی عنوان فیلمی سینمایی از گونه علمی- تخیلی است . این فیلم توسط استیون اسپیلبرگ نوشته و کارگردانی شده و در سال ۲۰۰۱ میلادی پخش شده است. این فیلم آخرین پروژهٔ استنلی کوبریک کارگردان مطرح سینما بود و بعلت مرگ کوبریک قبل از شروع فیلمبرداری , اسپیلبرگ فیلم را ساخت.
جود لاو و هالی جوئل آزمنت در فیلم نقش آفرینی کرده اند. داستان این فیلم اشارات زیادی به داستان مشهور پینوکیو دارد.
داستان فیلم چند سال آینده را نشان میدهد که راوی توضیح میدهد که بر اثر یک اتفاق انسانهای بسیاری در دنیا کشته شدند و فقط در برخی از نقاط جهان مثل اروپا و آمریکا وضع عادی است و با این حال دولت امریکا قوانین جدیدی برای زاد و ولد وضع کرده که مردم به خاطر همین مجبور میشوند از رباتها برای کارهای روزمره کمک بگیرند
ولی در یکی از کلینیک های ساخت روبات دانشمندان روباتی ساخته اند که متفاوت با بقیه است حتی قابلیت درک مفاهیمی همچون عشق را هم دارد و یک نمونه از آن را به نام دیوید که از نظر ظاهری هیچ فرقی از انسان معمولی ندارد و در نهایت ظرافت ساخته شده است . در این میان یکی از کارکنان آن کلینیک که پسرش دچار یک بیماری شده و در حالت کما قرار دارد دیوید را برای آزمایش و همچنین کمک به همسرش که به خاطر پسرش دچار افسردگی شده به خانه میآورد . مونیکا « جود لاو » به خاطر اینکار همسرش از دستش بسیار عصبانی میشود چون او فکر میکند که همسرش دیوید را به جای پسرش به خانه آورده ولی بعد از گذشت چند روز مونیکا تحت تاثیر دیوید قرار میگیرد و از شباهت او به یک بچه واقعی در شگفت میماند . تا اینکه کم کم به او عادت میکند و کلمات جادویی که سازندگان آن گفته اند اگر این کلمات برای دیوید خوانده شود او عشق را درک خواهد کرد و دیگر نمیتوان او را از آن خانواده جدا کرد جز … را برای دیوید میخواند و اواز آن لحظه عاشق مادرش میشود ! . تا اینکه پسر مونیکا حالش خوب میشود و به خانه باز میگردد و مونیکا دیگر توجهی به دیوید نمیکند و شبها به جای اینکه به او قصه بگوید به پسر خودش میگوید . دیوید از این موضوع بسیار ناراحت میشود و غم و غصه را میتوان در چشمانش دید ! تا اینکه یک روز مونیکا قصه پینوکیو را برای پسرش میخواند و البته دیوید هم در رختخواب خودش به ان گوش میکند تا اینکه قصه به جایی میرسد که پینوکیو به وسیله پری مهربان تبدیل به یک پسر واقعی میشود و اینجاست که دیوید در فکر فرو میرود … تا روزی که دیوید ناخواسته پسر مونیکا را در خطر مرگ قرار میدهد و مونیکا بر خلاف میلش مجبور میشود او را در جنگل رها کند و البته یکی از قشنگ ترین و احساسی ترین سکانسهای فیلم در این جا رخ میدهد . ولی با این حال عشق دیوید به مادرش او را وادار میکند که دنبال پری مهربان بگردد تا او را تبدیل به یک پسر واقعی کند تا دوباره مادرش را بتواند ببیند ! و دیوید در این راه دچار مشکلاتی میشود اما … ( ایندفعه خودتون بقیشو ببینید بهتره … )
نکته جالبی که منو تحت تاثیر خودش قرار داد بازی بینظیر و واقعا خارق العاده آقای هالی جوئل آزمنت ( دیوید ) بود که با وجود سن کم در بهترین شرایط ممکن نقش خودش رو زندگی میکرد و به خصوص حالت چشمانش در کل طول فیلم که نشان از پاکی دل دیوید ( ربات ! ) داشت ستودنی بود .
البته ایشون نامزد جایزه اسکار هم هستند ( نمیدونم واسه این فیلم بوده یا نه ؟ ) و آینده بسیار درخشانی در انتظارش هست .
اعتراف میکنم که حسی که موقع دیدن این فیلم داشتم رو هیچ موقعی تجربه نکرده بودم و یکی از بهترین لحظات زندگیم بود وقتی این فیلم رو میدیدم . در این فیلم میتونید صداقت و پاکی رو در چشمان دیوید ( ربات !) ببینید که حکایت از این دارد که عشق از مکان و زمان و مادیات جداست و میتواند در دل هر چیزی که خالق آن خدا یا نمایندگان قدرت خدا در زمین است حلول کند . البته شاید بر این اعتقاد باشد که عشق را نمیتوان شبیه سازی کرد و به نظرتان یک چیز مسخره بیاید ولی توجه کنید که اگر سازندگان این ربات انسان باشد موضوع کمی فرق میکند و اگر هدف انسان پاک و در جهت کمک به بشریت باشد کل کائنات در خدمت او خواهند بود و میتواند هر چیزی اتفاق بیفتد !
و اگر از نظر فنی به مساله نگاه کنید باید به شما بگویم که باتوجه به اینکه موضوع هوش مصنوعی جزئی از رشته تحصیلی من ( نرم افزار ) هست میدونم که فعالیتهایی در این زمینه انجام شده و به نتایجی هم رسیده ! ولی در حد خیلی کم .
در مورد هوش مصنوعی هم بهتون بگم که ما وقتی میخواهیم به ماشین بگوییم که دو عدد را بگیر و جمع کن با استفاده از توابع از پیش تعریف شده ای که در زبان برنامه نویسی هست با نوشتن دو یا سه خط میتوانیم اینکار را بکنیم اما در بحث هوش مصنوعی موضوع فرق میکند و ما با « تعریف » کاری نداریم و باید این عمل جمع را به ماشین یاد بدهیم مثل اینکه با یک بچه سرو کار داریم و همین عمل جمع شاید با 200 یا 300 خط کد نویسی پیچیده هم انجام نشود . این رو گفتم که این موضوع براتون کمی قابل حضم تر باشه و بدونید که در آینده شاید این موضوع به حقیقت بپیونده و برای نمونه هدف مسابقات رباتیک که هر ساله در دنیا برگذار میشه اینه که در سال 2050 از 32 تیم موجود در جام جهانی فوتبال یک تیم هم از رباتها شرکت کنند !! و اطمینان داشته باشید که این اتفاقات در دنیای ما اتفاق خواهد افتاد . البته یه چیزی هم بهتون بگم اونم اینه که اونایی که این روباتها رو میسازن خودشون میشن که درسته رباتها دارای هوش خواهند بود اما به هیچ وجه برای انسان خطرناک نیستن و قابل کنترل هستند و اونایی که این رو قبول ندارن اکثرا هوش ربات رو به اشتباه با هوش انسان مقایسه میکنن ! و فراموش کردن که خدا فقط و فقط برای انسان گفته که : فتبارک الله احسن الخالقین !
از بحث دور شدیم اما فکر کنم لازم بود!
این قصه را كارگردان بزرگ سینمای آمریكا، استنلی كوبریك قصد داشت كارگردانی كند كه مرگ به او این فرصت را نمی دهد. می گویند كوبریك قصد داشته نقش دیوید را به یك روبات واقعی بسپارد و همین باعث تاخیر در ساخت فیلم و نهایتاً ساختن آن به وسیله اسپیلبرگ شده است. اسپیلبرگ كه در ساخت فیلم های علمی- تخیلی كارنامه درخشانی دارد؛ «هوش مصنوعی» را نیز به استادانه ترین شكلش می سازد.
او ضمن اینكه فیلمی به شدت جذاب و سرگرم كننده می سازد، اثری كاملاً فلسفی و متفكرانه به سینمای جهان اضافه می كند. او علاوه بر اینكه فیلم را در ژانر سینمایی خود كارگردانی می كند، تلاش زیادی انجام داده تا همان چیزی بشود كه كوبریك قصد ساختش را داشته، این طور كه می گویند كوبریك درباره ایده اش در ساخت این فیلم با اسپیلبرگ صحبت كرده است.
درپایان تماشای یكی از تكان دهنده ترین و بهترین آثار سینمای معاصر جهان را به شما توصیه می كنم.
منتظر نظراتتون هستم .
