فقط یک چیز است که ما را به مقصد میرساند ….

سلام
امروز از اون روزهای مثلا بد بود ! ولی باز هم شکر . شکر که کنار خانوادم هستم، شکر که میتونم نفس بکشم،شکر که فرصت دارم جبران کنم!شکر که قدرتی به من داده که میتونم درکش کنم … ، شکر که همیشه با تلنگری باعث میشه من بیشتر بهش فکر کنم ! بله تلنگر ، خیلی واژه زیبا و سرنوشت سازی هست ! میتونه خیلی کارها بکنه ، میتونه زندگیها رو دگرگون کنه ، میتونه انسانهایی رو از فرش به عرش برسونه ، میتونه … . روزی من هم با یک تلنگر دوباره متولد شدم، مسیر زندگیم به کل عوض شد ! واسه همین بازهم با تمام وجود میگم دوست دارم. امروز هم یک تلنگر، یک اتفاق بینظیر که باعث شد تمام اتفاقات امروز رو فراموش کنم و الان در آرامش کامل این متن رو بنویسم ، آخ نمیدونین چقدر حال میده … . خوب چی شد‌؟ خوب معلومه من یه فیلم دیدم . اونم از نوع خوبش ، از اونایی که بهشون علاقه دارم . اسمش هست « سنجاقک » . شاید شما هم دیدینش ، ساخته آقای « تام شدیاک» و با بازی بینظیر« کوین کاستننر» و همچنین «سوزانا تامسن» محصول سال 2002 آمریکا. فیلمی که به مفاهیم عمیق در مورد ایمان و زندگی پس از مرگ میپردازد و سوالهای بیجواب خیلی ها را جواب میدهد و با یک پایان بسیار زیبا و خوب بیننده را در خلوت خویش تنها میگذارد و تا شاید بتواند باعث یک دگرگونی باشد …

 

داستان « سنجاقک » در باره یک زن و شوهر پزشک است . « جو » با بازی کوین کاستنر و « امیلی » با بازی سوزانا تامسن . امیلی که انسانی بسیار خوب و با اعتقاد قوی است در حالی که خود حامله است برای کمک به کودکان فقیر به ونزوئلا میرود و در آنجا در پی یک حادثه فوت میکند . و جو که علاقه بسیار شدیدی به امیلی داشت در وضعیت بسیار بدی به سر میبرد . اما داستان اصلی فیلم از اینجا به بعد شروع میشود و حول محور سنجاقک میچرخد . سنجاقک شاید به نظر همه یک حشره معمولی باشد ولی برای امیلی معنای خاصی داشت و برای او یک نماد بود . در این زمان اتفاقات عجیبی برای جو می افتد که همه آنها به سنجاقک ختم میشود ! تا اینکه جو برای اینکه به قول امیلی عمل کند به بخش کودکان سرطانی میرود و از آنها به جای امیلی بازدید میکند . این کودکان همگی به بیماری سرطان مبتلا هستند و بسیاری از آنان تجربه مرگ و بازگشت دوباره به زندگی را داشته اند و دارند و به خاطر همین امیلی سعی میکند از طریق آنان با جو ارتباط برقرار کند تا پیغامی را به او برساند . پیغامی که باعث میشود جو در پایان فیلم « روح امیلی » را نجات میدهد!!… . اشتباه نکنید از اون فیلمهای تخیلی نیست بلکه کاملا بر پایه واقعیت و در عین حال پیام اصلی فیلم کاملا بدیهی است . خودتون بقیشو ببینین بهتره … . اگه دنبال یک تلنگر هستی شاید این فرصت خوبی باشه

 

پیام اصلی فیلم اشاره دارد به موضوع ایمان و زندگی پس از مرگ . به اینکه ما اگر زندگی در این دنیا را کامل نکنیم شاید به جایی که میخواهیم نرویم ، اینکه ما در همه حال در حال فکر کردن هستیم و همه افکار در ذهن ما انجام میشود ُ جایی که ما در آن زندگی فعلی خود را ساخته ایم ! بله ما خود خالق زندگی خویش هستیم و اینکه جهان ما چگونه است به طور حتم ما خود در آن دخیل بوده ایم و اینکه مثلا الان چه شغلی داریم به این معنی است که ما آن شغل را دوست داشته ایم و ذهن ما درگیر آن بوده و ما جذب آن شده ایم (البته این یکی برای ایران صدق نمیکند! ) و اینکه ما میتوانیم دنیای پس از مرگ خود را نیز بسازیم ! بله و این فقط با داشتن یک چیز امکان پذیر است و آن هم داشتن اعتقاد و ایمان . و همانطور که از معنی این دو کلمه مشخص است شخص خود باید به تنهایی به ایمان و اعتقاد برسد و نباید طوری باشد که به صورت رسم و ارثی باشد … . البته ایمان و اعتقاد را با موضوع دین اشتباه نگیرید، درست است که در واقع اینها همگی یکی هستند ولی دین ما را بیشتر درگیر فرع میکند تا اصل ! مثل همون داستانی که یکی با انگشت ماه رو به یکی دیگه نشون میده و … (نمونه بارزش جامعه ای که ما خودمون توش زندگی میکنیم ) البته این نظر منه، نظر شما چیه ؟ منتظرم

مناظره من و روح …

سلام . من این مطلب رو تو مقدمه کتاب « خود مقدس شما » اثر « وین دایر » خوندم ، برام خیلی جالب بود ، هر موقع میخونمش یه حس غریب توام با امید بهم دست میده … . این مطلب کوتاه بدون پیچیدگی و کلمات سنگین خیلی چیزها رو برای آدم روشن میکنه ، بدون وابستگی به هیچ دین یا فرقه ای … . در جامعه ما که از این « من » ها و دنیا مداران زیاده فکر کنم بخوننش بد نیست ، البته نظرتون در این مورد برام خیلی مهمه

تصور کن دو طفل محبوس در رحم مادرکه ما یکی را « من » و دیگری را « روح » می نامیم چنین مکالمه ای با هم داشته باشند :
روح به من میگوید : میدانم که پذیرفتن این مطلب برایت بسیار مشکل است ولی من ایمان دارم که بعد از مرگ زندگی وجود دارد
من جواب میدهد : چرند نگوبه دورو برت نگاه کن هر چه هست همین است ، چرا همیشه به دنبال چیزهای غیر واقعی هستی ؟ سرنوشت خود را بپذیرراحت باش و مزخرفات بعد از مرگ را فراموش کن.
روح لحظه ای آرام میگیرد ولی صدای درونیش نمیگذارد آرام باشد : من ، عصبانی نشو ولی حالا حرف دیگری دارم ، اینکه مادری هم وجود دارد.

من با ریشخند می گوید : مادر! چطور میتوانی اینقدر مزخرف باشی ؟ تو هرگز مادری ندیده ای چرا نمیخواهی بپذیری هر چه هست همین است ؟
این عقیده مادر داشتن دیوانگیست . تو و من اینجا تنها هستیم ، این واقعیت توست. حالا به این رشته بچسب ، به گوشه ای برو و دست از این مزخرف گویی بردار و به من اعتماد کن ، مادری در کار نیست.
روح با میلی ساکت شد ، اما دوباره بیقراریش او را به حرف آورد و گفت : من ، لطفا بدون جبهه گیری در برابر عقیده من گوش بده. من فکر میکنم این فشارهایی که به من و تو وارد میشود و حرکاتی که گه گاه از ناراحتی میکنیم و جابه جا شدن دایمی و هر چه که اتفاق میافتد همه باعث رشد ما میشوند و ما را برای رفتن به جایی که قرار است بزودی تجربه اش کنیم ، آماده مینماید.
من جواب داد : حالا دیگر یقین پیدا کردم که تو دیوانه شده ای . هرچه تا حالا دیده ای تاریکی بوده. تو هرگز نوری ندیده ای . اصلا چطور به این چیزها فکر میکنی؟ آن حرکات و فشارهایی که احساس میکنی ، واقعیت تو هستند . تو یک موجود جدا هستی این سفر توست . تاریکی ، فشار و احساس اسارتی که داری مربوط به زندگی است . تا زنده ای بایستی با آنها مبارزه کنی. حالا رشته ات را بچسب و لطفا آرام بگیر

روح مدتی آرام گرفت ولی بالاخره طاقت نیاورد : من فقط یک حرف دیگر میزنم و دیگر مزاحمت نمیشوم .
من با بی حوصلگی گفت : خوب بگو
من معتقدم که همه این فشارها و ناراحتی ها نه تنها ما را به یک نور آسمانی هدایت میکنند ، بلکه بعد از تجربه آن نور ما با مادرمان روبه رو شده و جذبه فوق العاده بی نظیری را تجربه خواهیم کرد .
من : ای روح حالا دیگر مطمعن شدم که عقلت را از دست دادی !

امیدوارم که شما هم مثل من حال کرده باشین ! . ایکاش میتونستم کل دنیا رو دعوت کنم تا اینو بخونن …
میخوام بدونم این نوشته چه اثری رو شما گذاشته ، میخوام بدونم جالب بود یا محشر ! میخوام بدونم …

تجربه ای جدید در دنیای مجازی [ 1 ]

سلام
من هیچ وقت نمیخواستم تو وبلاگم در مورد مسایل تخصصی کامپیوتر و یا معرفی نرم افزار و از این چیزها بنویسم چون من هدفم از راه اندازی این وبلاگ نبوده و نمیخوام وبلاگمو محدود به عده خاصی بکنم . اما چه کنم که این اوبونتو ( لینوکس ) با آدم که چه کارها که نمیکنه !

از وقتی که شروع به کار با اوبونتو کردم هر روز یه تجربه جدید دارم و وقت هم کم میارم! امروز یه چیزی پیدا کردم که کمی متفاوت با بقیه بود. یه ماهی کوچولو ! درسته یه ماهی کوچولو ولی متفاوت با بقیه .

 

نرم افزار fish که به صورت پیش فرض روی اوبونتو نصب است و در حقیقت یک چیزی شبیه فالگیر است و هر بار که اونو اجرا میکنید یک جمله از آقایان فلاسفه یا نویسندگان و در کل حرفی که ارزش خوندن رو داشته باشه به شما نشون میده ! البته به زبان انگلیسی هست ولی بازم میشه یه چیزایی فهمید. البته اینم بگم تعداد جملاتش به اندازه ای زیاد هست که من یک ساعت داشتم باهاش ور میرفتم یه دونه هم تکراری نیومد . اینم یه عکس از محیط برنامه . اینجا ببینید
من چند تا از حرفهای این ماهی کوچولو رو ترجمه کردم مثلا :

آرزو نکن انرژی (قدرت ) زیاد داشته باشی یا جاه طلب نباشی !
شما الان مرد نبودید اگر مادرتان نبود! ویلیام شکسپیر
امیدوارم روزی که شما میمیرید روز خوبی باشد !
هیچ وقت خودت را مجازات نکن و اجازه نده کس دیگری تو را مجازات کند
سعی کن از راه تفکر و شانس پولدار شوی!
خشونت وبی حرمتی نکن . یک جنتلمن هرگز این کار را نمیکند . من از شما خواهش میکنم! سعی کن خودت را درست کنی ! شرلوک هلمز

خوب بود؟ خوب لینوکس یعنی همین ! . هر وقت که دلم میگیره یا کسل هستم میرم سراغ این ماهی کوچولو و کلی چیز ازش یاد میگیرم !
نظر شما چیه؟

عشق به دور از هیاهوی دنیای مادی …

سلام

ببخشید که چند روز نبودم و نتونستم مطلبی تو وبلاگم بنویسم. سرم خیلی شلوغ بود . اما مهم اینه که من الان با یه مطلب جدید برگشتم . میدونین من اکثرا مواقعی تو وبلاگم چیزی مینویسم که یه اتفاق فوق العاده تو زندگیم اتفاق بیفته ( مثلا دیدن یه فیلم خوب یا یه تجربه جدید یا دیدن یه عکس یا … ) الان هم فکر کنم یه اتفاق خوب افتاده اونم اینه که من یه فیلم خوب دیدم . اتفاق میمون دیگه که تو زندگی من افتاده اینه که من از اول تابستون یعنی از وقتی که این وبلاگ رو درست کردم دیگه از ویندوز استفاده نمیکنم و از سیستم عامل قدرتمند لینوکس ( اوبونتو ) که نماد آزادی و آزادگی در دنیای مجازی هست استفاده میکنم و از این تحول بسی خوشحالم . اگه شما هم دلتون میخواد در نهایت آسودگی خاطر در این دنیای مجازی زندگی کنین به شما پیشنهاد میکنم تو اینترنت یه تحقیق بکنین و بعد اگه خواستین به صفحه « اوبونتو نداری؟ » تو وبلاگ من مراجعه کنید. حالا بریم سر اصل مطلب :

از چند روز پیش تو تلوزیون تبلیغ یه فیلم با نام « هوش مصنوعی » که قرار بود روز جمعه پخش بشه رو نشون میداد از چند ثانیه ای که نشون داد متوجه شدم که از اون فیلمهای تخیلی – فضایی معمولیه و زیاد خوشم نیومد ولی نمیدونم چی شد موقع شروع فیلم من جلوی تلوزیون بودم ! و بعد از اینکه فهمیدم کارگردان فیلم استیون اسپیلبرگ هست جلوی تلوزیون میخکوب شدم که بفهمم موضوع از چه قراره !

هوش مصنوعی عنوان فیلمی سینمایی از گونه علمی- تخیلی است . این فیلم توسط استیون اسپیلبرگ نوشته و کارگردانی شده و در سال ۲۰۰۱ میلادی پخش شده است. این فیلم آخرین پروژهٔ استنلی کوبریک کارگردان مطرح سینما بود و بعلت مرگ کوبریک قبل از شروع فیلمبرداری , اسپیلبرگ فیلم را ساخت.
جود لاو و هالی جوئل آزمنت در فیلم نقش آفرینی کرده اند. داستان این فیلم اشارات زیادی به داستان مشهور پینوکیو دارد.

داستان فیلم چند سال آینده را نشان میدهد که راوی توضیح میدهد که بر اثر یک اتفاق انسانهای بسیاری در دنیا کشته شدند و فقط در برخی از نقاط جهان مثل اروپا و آمریکا وضع عادی است و با این حال دولت امریکا قوانین جدیدی برای زاد و ولد وضع کرده که مردم به خاطر همین مجبور میشوند از رباتها برای کارهای روزمره کمک بگیرند

ولی در یکی از کلینیک های ساخت روبات دانشمندان روباتی ساخته اند که متفاوت با بقیه است حتی قابلیت درک مفاهیمی همچون عشق را هم دارد و یک نمونه از آن را به نام دیوید که از نظر ظاهری هیچ فرقی از انسان معمولی ندارد و در نهایت ظرافت ساخته شده است . در این میان یکی از کارکنان آن کلینیک که پسرش دچار یک بیماری شده و در حالت کما قرار دارد دیوید را برای آزمایش و همچنین کمک به همسرش که به خاطر پسرش دچار افسردگی شده به خانه میآورد . مونیکا « جود لاو » به خاطر اینکار همسرش از دستش بسیار عصبانی میشود چون او فکر میکند که همسرش دیوید را به جای پسرش به خانه آورده ولی بعد از گذشت چند روز مونیکا تحت تاثیر دیوید قرار میگیرد و از شباهت او به یک بچه واقعی در شگفت میماند . تا اینکه کم کم به او عادت میکند و کلمات جادویی که سازندگان آن گفته اند اگر این کلمات برای دیوید خوانده شود او عشق را درک خواهد کرد و دیگر نمیتوان او را از آن خانواده جدا کرد جز … را برای دیوید میخواند و اواز آن لحظه عاشق مادرش میشود ! . تا اینکه پسر مونیکا حالش خوب میشود و به خانه باز میگردد و مونیکا دیگر توجهی به دیوید نمیکند و شبها به جای اینکه به او قصه بگوید به پسر خودش میگوید . دیوید از این موضوع بسیار ناراحت میشود و غم و غصه را میتوان در چشمانش دید ! تا اینکه یک روز مونیکا قصه پینوکیو را برای پسرش میخواند و البته دیوید هم در رختخواب خودش به ان گوش میکند تا اینکه قصه به جایی میرسد که پینوکیو به وسیله پری مهربان تبدیل به یک پسر واقعی میشود و اینجاست که دیوید در فکر فرو میرود … تا روزی که دیوید ناخواسته پسر مونیکا را در خطر مرگ قرار میدهد و مونیکا بر خلاف میلش مجبور میشود او را در جنگل رها کند و البته یکی از قشنگ ترین و احساسی ترین سکانسهای فیلم در این جا رخ میدهد . ولی با این حال عشق دیوید به مادرش او را وادار میکند که دنبال پری مهربان بگردد تا او را تبدیل به یک پسر واقعی کند تا دوباره مادرش را بتواند ببیند ! و دیوید در این راه دچار مشکلاتی میشود اما … ( ایندفعه خودتون بقیشو ببینید بهتره … )

نکته جالبی که منو تحت تاثیر خودش قرار داد بازی بینظیر و واقعا خارق العاده آقای هالی جوئل آزمنت ( دیوید ) بود که با وجود سن کم در بهترین شرایط ممکن نقش خودش رو زندگی میکرد و به خصوص حالت چشمانش در کل طول فیلم که نشان از پاکی دل دیوید ( ربات ! ) داشت ستودنی بود .

البته ایشون نامزد جایزه اسکار هم هستند ( نمیدونم واسه این فیلم بوده یا نه ؟ ) و آینده بسیار درخشانی در انتظارش هست .

اعتراف میکنم که حسی که موقع دیدن این فیلم داشتم رو هیچ موقعی تجربه نکرده بودم و یکی از بهترین لحظات زندگیم بود وقتی این فیلم رو میدیدم . در این فیلم میتونید صداقت و پاکی رو در چشمان دیوید ( ربات !) ببینید که حکایت از این دارد که عشق از مکان و زمان و مادیات جداست و میتواند در دل هر چیزی که خالق آن خدا یا نمایندگان قدرت خدا در زمین است حلول کند . البته شاید بر این اعتقاد باشد که عشق را نمیتوان شبیه سازی کرد و به نظرتان یک چیز مسخره بیاید ولی توجه کنید که اگر سازندگان این ربات انسان باشد موضوع کمی فرق میکند و اگر هدف انسان پاک و در جهت کمک به بشریت باشد کل کائنات در خدمت او خواهند بود و میتواند هر چیزی اتفاق بیفتد !

و اگر از نظر فنی به مساله نگاه کنید باید به شما بگویم که باتوجه به اینکه موضوع هوش مصنوعی جزئی از رشته تحصیلی من ( نرم افزار ) هست میدونم که فعالیتهایی در این زمینه انجام شده و به نتایجی هم رسیده ! ولی در حد خیلی کم .

در مورد هوش مصنوعی هم بهتون بگم که ما وقتی میخواهیم به ماشین بگوییم که دو عدد را بگیر و جمع کن با استفاده از توابع از پیش تعریف شده ای که در زبان برنامه نویسی هست با نوشتن دو یا سه خط میتوانیم اینکار را بکنیم اما در بحث هوش مصنوعی موضوع فرق میکند و ما با « تعریف » کاری نداریم و باید این عمل جمع را به ماشین یاد بدهیم مثل اینکه با یک بچه سرو کار داریم و همین عمل جمع شاید با 200 یا 300 خط کد نویسی پیچیده هم انجام نشود . این رو گفتم که این موضوع براتون کمی قابل حضم تر باشه و بدونید که در آینده شاید این موضوع به حقیقت بپیونده و برای نمونه هدف مسابقات رباتیک که هر ساله در دنیا برگذار میشه اینه که در سال 2050 از 32 تیم موجود در جام جهانی فوتبال یک تیم هم از رباتها شرکت کنند !! و اطمینان داشته باشید که این اتفاقات در دنیای ما اتفاق خواهد افتاد . البته یه چیزی هم بهتون بگم اونم اینه که اونایی که این روباتها رو میسازن خودشون میشن که درسته رباتها دارای هوش خواهند بود اما به هیچ وجه برای انسان خطرناک نیستن و قابل کنترل هستند و اونایی که این رو قبول ندارن اکثرا هوش ربات رو به اشتباه با هوش انسان مقایسه میکنن ! و فراموش کردن که خدا فقط و فقط برای انسان گفته که : فتبارک الله احسن الخالقین !

از بحث دور شدیم اما فکر کنم لازم بود!

این قصه را كارگردان بزرگ سینمای آمریكا، استنلی كوبریك قصد داشت كارگردانی كند كه مرگ به او این فرصت را نمی دهد. می گویند كوبریك قصد داشته نقش دیوید را به یك روبات واقعی بسپارد و همین باعث تاخیر در ساخت فیلم و نهایتاً ساختن آن به وسیله اسپیلبرگ شده است. اسپیلبرگ كه در ساخت فیلم های علمی- تخیلی كارنامه درخشانی دارد؛ «هوش مصنوعی» را نیز به استادانه ترین شكلش می سازد.
او ضمن اینكه فیلمی به شدت جذاب و سرگرم كننده می سازد، اثری كاملاً فلسفی و متفكرانه به سینمای جهان اضافه می كند. او علاوه بر اینكه فیلم را در ژانر سینمایی خود كارگردانی می كند، تلاش زیادی انجام داده تا همان چیزی بشود كه كوبریك قصد ساختش را داشته، این طور كه می گویند كوبریك درباره ایده اش در ساخت این فیلم با اسپیلبرگ صحبت كرده است.

درپایان تماشای یكی از تكان دهنده ترین و بهترین آثار سینمای معاصر جهان را به شما توصیه می كنم.

 

منتظر نظراتتون هستم .